14. júní 2008 klukkan 16:22
Núna, þegar mér leiðist meira en nokkur orð fá lýst mundi ég allt í einu eftir því að ég átti bloggsíðu. Og viti menn hún er enn á sínum stað. Gaman að þessu, gott stuff.
Nú er ég ekki svo einföld að halda að nokkur einasta sál muni lesa þetta blogg, því ég dreg þá ályktun að jafnvel dyggustu lesendur og aðdáendur síðunnar séu búnir með þolinmæðina og hættir að droppa hér við í bloggrúnti sínum. Engu að síður ætla ég að skirfa þetta blogg því það er betri dægrastytting en að telja kindur eða horaf útum gluggan í von um að sonyericson hleðslutæki detti af himnum ofan.
Ég var að koma frá spáni, það var mikið gaman og mikið fjör. Ég er að fara í aðgerð á mánudaginn.. Það verður sennilega alveg talsvert mikið minn fjör. En hvað veit ég læknavísindin geta alltaf komið manni á óvart.
Ég er starandaglópur í mosfellsbæ. Aaaalein og hef engann að leika við. Sem er ekki jafn gaman og við mætti búast. Það mætti alveg búast við því að það væri ekki gaman. En það er leiðlegra en ekki gaman.
Jæja þarna drap ég alveg 10 mínútur af tíma við skriftir, vel gert. Hip, hip!
Altilæ bleees.
Ásta Hlín
25. janúar 2008 klukkan 12:04
Jæja félagar. It’s been a while.
Ég er allt annarstaðar en ég var þegar síðasta færsla var skrifuð. Landfræðilega sem og tilfinningalega. Gaman að því.
Lífið á Íslandi hefur ekki breist neitt og fann ég allt alveg eins og það var. Skrítið á sumann hátt en annan ekki.
Ég er byrjuð að gera það sem ég geri. Vera í mörgum einingum, sofa yfir mig, vera í leikriddi og vera í udirbúningsnefnd fyrir opna daga. Þess á milli vorkenna sjálfri mér fyrir það hvað ég hafi mikið að gera og reyni að skemmta mér eitthvað líka að sjálfsögðu.
Eins og ég segi fastir liðir eins og venjulega lífið er eins og það var.
Ég var samt að skrá mig úr Íslensku afþví að ég er grenjuskjóða. En það er önnur saga.
Fyrir helgina eru nokkur plön í gangi, annað hvort Borgarfjörður, Fáskrúðsfjörður, Egilstaðir eða sambland af öllu saman. Það er jú alltaf heillandi. Annars bara reyni ég að blogga svo einhverntíma áður en yfir líkur.
Ásta Hlín
01. janúar 2008 klukkan 00:19
Árid mitt er ad verda búid. Tad er kanski ekkert meira mitt en annara tó mér finnist tetta hafa verid árid mitt. Ég aetla ekki ad gera svona spurningalista, tví ad enginn teirra mun ná ad koma til skila öllu sem ég laerdi, prófadi, gerdi og kynntist.
Árid 2007 var einstakt ár í lífinu mínu, tími sem kemur aldrei aftur, skemmtilegt ár, erfitt ár, spenadi ár, troskandi ár. Ég trúi bara ekki ad tad sé ad klárast eftir nokkra klukkutíma. Og ég trúi ekki ad ég sitji vid tölvuna ad blogga á medan fjölskildan mín horfir á skaupid...lífid er svo undarlegt.
2007 var samt nokkurnveginn svona í stórum dráttum:
Janúar
Byrjadi heima hjá mér, tilhafning med miklu glimmeri hjá Margréti minni, hvítvín, skrúdur, mjög gott kvöld. Skiptinema námskeid í Reykjarvíkinni tann 8. fátt um tad ad segja svosem. Mánudurinn leid med mikilli vinnu á uppáhaldsvinnu stadnum mínu. Ég át og svaf. Var á naeturvöktum og horfdi á Rachel Ray tegar ég kom heim á morgnana. Bordadi deig med litlunni minni. Rúntadi med henni og skutladi henni med blödin. Eitthvad fór ég líka út ad skemmtamér med fallegu vinkonunum mínum, jafnt á fáskrúds sem egils. Góóódur tími.
Mynd:
Vid Jónatann Saevar á gamlárskvöld :)
Dagbókarbrot:
Bloggad snemma morguns 10 janúar
“Á vakt allar nætur,
á daginn hún grætur
því hún er með svo stóra fætur
og einhver er svo sætur?
Hún ætti að fara að sofa
þó hún búi ekki í kofa.
Hún var búin að lofa
að hætta að vera með náladofa?
Í lífinu.
Á virkum dögum
og um helgar!…”
Febrúar
Fyrstu dagarnir nákvaemlega eins og Janúar. Torrablót ME og kvedjupartýid mitt baedi tvennt sömu helgi…mina sídustu á íslandi. Gód djömm med gódu fólki. Sv voru allir kvaddir og haldid sudur med mamsí.Tann 15. febrúar steig ég svo uppí vél á keflavíkurflugvelli í fylgd med 6 hressum unglingum sem urdu vinir á ótrúlega stuttum tíma. Vita ansi margt um mig trátt fyrir ad ég hafi bara hitt tau tvisvar í lífinu :)Allavega vid flugum og lentum, flugum og lentum, flugum og lentum og flugum og endudum á ad lenda í Buenos Aires. Tar voru komubúdir, med útskýringum, bodum og bönnum og fullt af ungufólki í aevintýraleit.Ad snemma morguns 18. febrúar kom ég á bensínstödina í Sampacho, steig útúr rútunni, ad mér er sagt mjög hraedd á svipinn. Hitti fjölskilduna og kom heim til mín í fyrstaskipti. All tí fyrstaskipti. restin af febrúar einkendist af tví ad vera útlensk og skilja ekki og prófa allt í fyrsta skipti. Kynntist audvitad líka vinkonunum mínum, Clari, Möcu og Lulu :)
Mynd:
AFS, Clari, Dao, Lili, Evelyn, Jaqui, Patri, Julí, ég eins og eins og graent slím og marina.
Dagbókarbrot:
Skrifad 18. febrúar um fyrsta skipti sem ég kom heim
“…Tegar heim var komid var drukkid mate og svo fór ég ad sofa...vid vöknudum rétt fyrir eitt og ég tók uppúr töskunum og átti samskipti, frumstaed vid systurnar tangad til trúnadarmennastelpan sem ég man ekki hvad heitir (haha Clari mín) kom aftur tá drukkum vid mate og fengum svo hádegismat rétt fyrir fjögur...“
Skrifad 22. febrúar
„Skrifadi like totaly ekkert í gaer en gaer var busy dagur. Sem er mjööög gott.Ég fór í spaenskutíma tad var gott gaman. Alltaf gaman ad eiga lítt heft samskipti vid folk. Svo fór ég í raektina en tá upplifdi ég fyrsta menningarlega sjokkid. Taekinm ekki Alves eins og ég á ad venjast. Svona sirka 30 árum eldri...Ígaerkvöldi komu svo allir bekkjarfélagarnir í heimsókn. Tad var afar yfirtyrmandi en engu ad sídur skemmtileg upplifun...Enskan vid bordad naegdi til ad benda á hina og segja “he gay” eda “she prostetute” jafnvel “she have big ears”.Hverjum hefdi dottid í hug ad tad gaeti verid svona skemmtilegt?...”
Mars
Enntá allt nýtt, fór ad gera hluti sjálf og svona. Byrjadi í skólanum og eignadist tar góda vini og félaga. Fór ad skilja eitt og eitt ord smátt og smátt en tai langt í land ad byrja ad tala. Vard lasin sem var ömurlegt, magakvalir, ael og annad. Tá féllu tár. Ég treysti ekki laeknunum sem vildu taka úr mér blód og vlidi bara vera í mínu rúmmi.
Mynd:
Minn dásamlegi yndislegi, fallegi bekkur.
Dagbókarbrot:
Skrifad 6. febrúar, fyrsta skóladaginn
“...Á mínum fyrsta skóladegi hér í Aregntínu var upplifunin voda svipud og á fyrsta skóladeginum mínum á fáskrúdsfirdi. Ég hélt ad allt yrdi miklu agarra hér en tetta var allt svo öfugsnúid. Tad eru allir í skólabúning og standa upp tegar kennarinn kemur inní stofuna, segja svo öll í kór ,,Buenos dias” (Gódann dag) En eftir tad tegja tau ekki BLABLABLAblablaHAHABlablahíhíHAH!!!.
Kanski magnast laetin svona upp vid ad vera á útlensku en tetta er tvímaelalaust 50x meiri hávadi en í skólastofu í ME! Ef vid aetlum ad tala saman í tíma gerum vid tad lágt...”
Apríl
Tá átti ég afmaeli, tad er ávalt fjör, bakadi fullt og hélt ágaetis veislu barasta. Og í Argentínu byrjadi ad hausta. Man bara hreint ekki eftir ad fleira hafi gerst í apríl, er hann örugglega 30 dagar?
Mynd:
Afmaeliskökan mín og íslenskar rjómapönnsur.
Dagbókarbrot:
Skrifad 24. apríl
“...Gudi sé lof fyrir ad á Íslandi er húsid mitt upphitad og tar á ég saeng. Hér er farid ad kólna all svakalega og hvorugt er til stadar.MIG LANGAR AD FARA Í SLEIK! En tad er flóknara en ad segja tad....Veit einhvernveginn ekki hver ég hef fólk, hvort ég er venjuleg manneskja eda SKIPTINEMINN...“
Maí
Mánudurinn sem mig langadi bara alls ekkert til ad vera í Argentínu. var ekkert med heimtrá tannig séd, var bara ekki ad fíla tetta. Kunni ekki enn ad tala en var ordin leid á daglegu lífi. Vor á íslandi en kuldi í Argentínu.
Mynd:
Macan mín átti afmaeli í maí, hele gruppen saman ;*
Dagbókarbrot: Skrifad 3. maí
“…Mig vantar svo innilega eitthvad. Vantakkláta stelpa. Margir vilja vera tar sem ég er. ég er ad upplifa eitthvad nýtt, framandi, skemmtilegt. Lífsreynsla sem fáir fá!En mig vantar svo innilega eitthvad.
Ég er of hád fólki, verd ad laera ad vera sjálfri mér nóg. Get ekki treist á adra til ad láta mér lída betur. Fólk kemur og fer. á endanum er tad bara ég.ég verd bara ad senda mér bros í spegli og tala vid línustrikud blöd. Tetta er troskandi.
Kanski fyllist uppí stóra svarta gatid vid hlidina á mér tegar ég get farid ad tala. Tá kemst fólk allavega naer, vona tad ég er ordin treitt á tessu svarta gati. Átti ekki allt ad haetta ad vera erfitt eftir trjá mánudi – LÍKLEGT...“
Júní
Tja, tegar stórt er spurt. Í júní, var vissulega kalt, tá voru próf í skólanum og ég vard betri vinkona bekkjarins míns. Byrjadi haegt og rólega ad tala og fór ad lída betur sem eftir tví sem leid á mánudinn.
Mynd:
Ad verda betri vinkona bekkjarins síns, spjalladi vid strákana tetta kvöld, man hvad allir voru hissa, almáttugur; tad talar!
Dagbókarbrot:
Skrifad 30. júní
„...Ég mun ekki tíma ad skemmileggja tessa skemmtilegu bók tví í henni er ad finna gífurlegar sögulegar heimildir um líf mitt og lídan á Argentínuárinu mínu. En hjálpi okkur allir heilagir ef vísindamenn komast í tessa bók verd ég sett í búr. Og ef fólk sem ég tekki les hana verd ég ad flytja til austur-evrópu, fá mér nýtt identety og snúa aldrei aftur...“
Júlí
Júlífríid, snjór, alemenn gledi, vinadagurinn. Gódir tímar, gódir tímar. Tegar vid héldum diskóid med bekknum og urdum vedurteft öll heima hjá Vero. Tegar vid trifum bensínstödina og gistum hjá Lulu. Bara, best, best, best. Elska bekkninn minn og vinkonur mínar!!! Algjörlega byrjud ad geta talad. Ekkert óadfinnanlega en gat audveldlega átt samtöl.
Mynd:
Tequila sunrise, goooott stelpukvöld í júlífríinu. Ég bakadi íslenskar pizzur og vid lásum íslensku ti´maritin sem mamma sendi mér :)
Dagbókarbrot:
Skrifad 25. júlí
“...Svo var tad dia del amigo, tad var fjör, vöknudum klukkan 8 og forum á el campo de la Colo, byrjadi á tví ad fara á hestbak tar, sem var geggjad og svo var bara byrjad ad drekka.Grilludum eina geit og bordudum hana, spjölludum, tar á medal um ástina WTF...”
Ágúst
Litlu nýu siptinema krúttin mín, Cait, Constaze og Niklas komu keik í baeinn tann 6. Ég tók próf í sögu 103 og nádi og ég fór til Cataratas fossana, tad var vidburdarríkt og skemmtilegt. Barselía og Paraguay í einu höggi. Mikid gaman.
Mynd:
Daní, Ástrí og Cataratas fossarnir :)
Dagbókarbrot:
Bloggad 11. ágúst:
“...Tad komu nýir skiptinemar til Sampacho um sídustu helgi. Ég er tví ordin venjulegur einstaklingur og geri mikid í tví ad kalla tau útlendingana. Rosalega gaman ad vera ekki nýasta nýtt í baenum...”
September
Vorid byrjadi, gledi. Líka drama, grátur og ósaetti. Nemendadagurinn. Hefdi geta notid hanns betur en engu ad sídur gódir tímar. Haha, allur undirbúingurinn fyrir nemendadaginn med bekknum, la mujer araña. Como los quiero!! Clari mín sannadi sig sem kletturinn minn og ljós í lífinu. Og ég laerdi alveg vonandi eitthvad á tví sem á veginum vard.
Mynd:
Mi bebe, mi bebe...mikid grímubúningaflipp :)
Dagbókarbrot:
Bloggad 13. september
“...Ég hef tví tekid upp nafnid köngulöakonan og farid ad stunda veggjaklifur og allmennt hekl í frítíma mínum, sem er ekki mikill tví ég er alltaf ad klaeda mig upp í grímubúninga og semja flóknar kóreógrafíur...”
Október
Campamento med bekknum til Cordobu haedana. Bekkurinn minn er bestastur. Chayanne tónleikar. AFS ferd til Salta og Jujuy, tad var aedi spaedi. Tala á íslensku vid góda félaga. Tala um allt sem madur talar ekki svo audveldlega um á spaensku. Bara gott gaman.
Mynd:
Dagbókarbrot:
Skrifad 2. nóvember um salta jujuy ferd
”...Lenntum í ýkt myklum aevintýrum, riiisa hagléli, vatnsflódi, tuggum coca lauf og tókum myndaflipp. Ég missti gjörsamlega röddina í fyrstaskipti í Argentínu...”
Nóvember:
Fullt af prófum í skólanum. Undirbúningur fyrir útskriftarveislu. Fullt af bekkjar hittingum og bara gódir tímar. Adeins of lítid laert kanski fyrir prófin...en nokkrum er nú sama. Svo fór ég líka í sirkus med sextugum loftfimleikamanni tad var madness. End of program útilega med AFS í Rosario, mjög gott daemi tad.
Mynd:
Ég og fallegur kofafélagar mínir úr AFS útilegunni, sem ég fór sídar og heimsótti til concepcion :)
Dagbókarbrot:
Skrifard 26. nóvember um end of program útilegu
“...Tad skrítnasta var laugardagskvöldid tegar vid vorum öll látin leggjast á gólfid vid rólega tónlist og kertaljós og “te acordas” texti lesinn. Manstu tegar tú kvaddir fjölskilduna tína, manstu tegar tú steigst uppí flugvélina, manstu tegar tú lentir í Buenos Aires, mannstu tegar tú hittir fyrst fjölskilduna tína osfr.Farid yfir allt árid og ég hágrét allann tímann. Tad var stór súrt. Hradspól alltof mikid af tilfinningum og ég sprakk. Ótrúlegt. Eitthvad sem er ekki haegt ad lýsa. Fylgir bara tessari reynslu og engu ödru”
Desember
Bestasti mánudurinn. Fyrir utan fáránlegan óbaerilegann hita. Ekkert líkur íslenskum desember á neinn hátt. Klárudum skólann, sumarfrí. Útskriftarveisla, skólaslit. Ferd til concepcion ad heimsaekja vini og hittingur med Hönnu Jónu á bakaleid í Rosaio. Eldadi íslenskann jólamat fyrir argentínska fjölskildu. Útskriftarferd til Bariloche og ég var bara ad koma heim.
Jól í burtu frá fjölskildu en jól med gódum vinum. Bariloche var bestast. Útskirftirn var bestust, skólaslitin voru frábaer. Á skólaslitunum las ég bréf fyrir bekkinn. Ég er fraeg.
Mynd:
Úúút skriftin mín :)
Dagbókarbrot:
Skrifad núna
No soy prostituta, Bailen putos, barilo barilo, la banda de expreso llego o o eo. Súkkuladi, áfengi, vondur matur á hótelinu, diskó á hverju kvöldi og ofbeldi til ad vekja mig á morgnana. Í alvuru ein af bestu vikum í heimi.
Árid var algjörlega frábaert, vil takka ykkur öllum fyrir komment, kvedjur, bréf, pakka og símtöl á lidnu ári. Tykir ótrúlega vaent um tad og ykkur öll í leidinni. Ég vil líka takka fyrir alla gömlu og gódu tímanna, ég hugsa til ykkar fjölskildunnar minnar og vinanna minna í kvöld tegar ég skála fyrir nýju ári.
Og til ad gleima ekki frasanum eins og hanna á ad vera:
Gledilegt ár og takka tad gamala.
Miljón knús og kossar
Ásta Hlín, vid sjáumst eftir rúma viku :D
24. desember 2007 klukkan 07:37
Ásta Hlín
24. desember 2007 klukkan 07:37
Ásta Hlín
29. nóvember 2007 klukkan 02:35
Blogg.
Tad er eitthvad sem á stundum ad gera.
Enginn innblástur.
Ég setti inn myndir af tví ad ég er töff. Taer er ad finna hér til hlidar. Partý, partý.
Punktar:
- Ég fór í útilegu med AFS til ad loka árinu, analísa reynslu mína og undir búa heimkomu. Tad var afar snidugt og gott og gaman.
- Ég útskrifast brádum úr secundario.
Mér er sagt ad ég tali ensku med írskum hreim.
Ég kann sk regluna, tessvegna er enska og írskur med litlum staf.
Ég fór í hárlengingu
Tad er alltaf ógedslega heitt og tad er erfitt og ég hlakka til myrkurs og frosts á fróni í janúar.
Ég er búin ad tryggja mér pláss vid ad hjálpa á hjónaballinu deginn eftir ad ég kem heim, baedi aftví ad vinnan göfgar manninn og til ad laera í gegnum skemtiatridi hvad gerdist markvert í firdinum mínum árid 2007.
Ég er ekki byrjud á jólakortunum sem ég aetla ad senda heim.
Naest sídasti skóladagurinn minn er á morgun, tá er efnafraedi próf og ég aetla ekki ad laera fyrir tad, rúst á alla og tá adallega mig.
Ég hélt í dag fyrirlestur fyrir bekkinn minn sem heldur tví fram ad samkynhneigd sé sjúkdómur. Mér finnst tad sorglegt en ég verd bara ad saetta mig vid ad ég geti ekki breitt Argentínu ein og óstudd, sagdi bara tad sem ég turfti ad segja. Ef tau vilja halda áfram ad reyna ad laekna fólk af samkynhneigd verd ég bara ad tegja og vera ánaegd med ad koma frá landi tarsem fólk er betur upplýst.
Í dag er mánudur tangad til Eyrún mín verdur 19 og tveir dagar í ad Margrét mín verdi 18, maetti halda ad ellin vaeri ad laedast uppad okkur.
Ég hitti konu/stelpu í dag sem fýlar Björk og SigurRós, mér fannst tad frábaert og spjalladi heillengi vid hana.
Ég er haett
Ásta Hlín
16. nóvember 2007 klukkan 01:19
Mér finnst Arthúr ógedslga finndinn. Ég les hann samt ekki í hvert skipti sem hann kemur út heldur í skorpum á tveggja til triggja mánada fresti. Mér finnst naestum jafn gaman ad lesa kommentin á sídunni eins og strípurnar sjálfar.
Fólkid sem kommentar (kommentafólkid) er svona sér tjódflokkur sem bídur alltaf á refresh takkanum eftir nýrri sögu. (Ég ákvad tad einu sinni hef engar heimildir fyrir tessu)
En tarsem ég var ad lesa Arthur í rólegheitunum ádan sá ég dásamlegt komment um tessa strípu og tar sem tad er aaaalltof seint ad kommenta líka ákvad ég ad byrta tetta hér:
Gylfi Says:
October 12th, 2007 at 3:53 pm
Var það ekki í Family guy… My aunt bought a used car once and then 2 years later BAM HERPES?
Bylgja Says:
October 12th, 2007 at 11:47 pm
ég held að þetta hafi komið fram í fleiru en family guy…
kom svibað í friends, en þá var það strætó en ekki herbes….^^
Og nú spyr ég….Hvad er líkt med herpes og straetó, nei bíddu, hvad er ólíkt med herpes og straetó?
Ég meina mér finnst tetta allaveganna fyndid…
,,I was just walking down the street thinking, I’m gona tell the father today and then, BAM”
,, O my god, a bus?”
Ásta Hlín
14. nóvember 2007 klukkan 02:06
Alltaf ef ég sé einhvern gera eitthvad illa eda mistakast eitthvad langar mig ógedslega mikid ad gera tad. Afhverju aetli tad sé?
Ég ákvad tildaemids 100% ad fara sem skiptinemi tegar Rahel (skiptineminn sem var heima hjá okkur í 6 vikur 2005) fór aftur heim.
Ég var alveg ákvedin í tví tegar ég var 16 ad ég aetladi ekki ad eignast börn, ég aetladi bara ad sigra heiminn, börn yrdu sennilega fyrir í tví missioni. Nú er ekkert rosalega langt sedan ég var 16 og ég er ekkert búin ad skipta um skodun, ég aetla enn ad sigra heiminn. En tegar ég sé krakka taka frekjuköst og foreldra láta allt eftir teim, eda foreldra öskra á börnin sín ad tau séu heimsk, eda allmennt bara eitthvad sem er ekki daemi um ógedslega gott uppeldi tá hugsa ég med mér ad tad vaei nú gaman ad eignast eitt barn bara til ad ala tad ÓGEDSLEGA vel upp.
Já madur er fordóma og hrokafullur…geri mér fyllilega grein fyririr tví ad tad er ekkert leikur einn ad ala upp barn. Ég held samt ad ég gaeti tad.
Bara svona paeling seint á tridjudagskvöldi. Vona samt ad ég verdi aldrei vitni af neinum raena banka illa eda taka eiturlyf illa…tá er framtíd mín rádin:/
Ásta Hlín
10. nóvember 2007 klukkan 21:43
Ég fór í sirkus í gaer. Tad var ógedslega kúl, í alvuru tjaldi og allt. Dýr sem hoppudu eldhringi, lidamótalaus stelpa med faeturnar yfir öxlunum á sér, jöglarar, trúdar og töframadur sem skar í sundur stelpu, allt alveg eins og í sjónvarpinu.
Tad sem var tó mest kúl var loftfimleikamadurinn Anthony sem var 67 ára og róladi sér í trapisu eins og api. Af tessu verda kanski birtar myndir einhverntíma í fjarlaegri framtíd.
Já eins og allir vita er ég med endemum löt og leidileg manneskja svo ad ég nenni ekki ad blogga um annars mjög skemmtilega ferdalagid mitt til nordur argentínu. Tví nennti tó Freyja nokkur fraenka mín og dugnadarkvenndi. http://www.123.is/freyja Hún byrtir meira ad segja myndir af herlegheitunum og hvadeina. Maeli med tessu.
Annars er farid ad styttast ótemju mikid í árinu mínu og áhyggjur um ad koma ekki fyrir naestum tví öllu sem ég tarf ad gera í Argentínu á tessum 2 mánudum sem eftir eru farnar ad láta kraela á sér. Ég er svona ad gaela vid hugmyndina ad framlengja dvölina mína pinku ponsu lítid, en tad er nú bara paelingarita entá.
En vid sjáumst hinnsvegar öll árid 2008 nema ég ákvedi ad ganga bara í sirkusinn áduren ad hann fer úr baenum á morgun…ég get jú spúid eldi.
Ásta Hlín
19. október 2007 klukkan 18:51
Loftid er heitt og rakt og ég er ad stikna og tad er ýkt vaeminn blómalykt. Maetti halda ad ég vaerti í útlöindum eda eitthvad :o
Um sídustu helgi fór ég á tónleika med mjög fraegum manni. Tid vitid ekki ad hann sé til en hann er engu ad sídur mjög, mjög fraegur. Opnid bara hugann, hann er mjög fraegur í hinum latínska heimi sjáid til. Hann heitir Chayanne og er held ég frá Bólivíu…eitthvad svoleidis. Hann er búin ad vera fraegur sídan hann var svona 17 ára og er núna í kringum fertugt. Tetta gerir tad ad verkum ad adáendur hanns eru líka margir hverir svona frá 30 - 50 ára. Ég sá mjög fínar konur gráta og öskra, kasta í mannin naerfötunum sínum og bidja hann ad fara úr fötunum…tad var pínu sjokkerandi verd ég ad segja. En ekki áfellis ég taer mikid tví Chayanne er nokkud hmyndarlegur einstaklingur bara.
Ég gerd mér samt…kanski of sein grein fyrir tví ad hann er ekkert svo kúl eftir allt saman…
Mjög kúl, meira ad segja med sólgleraugu og í ledurjakka, gerist ekki mikid meira töff...
Enntá kúl...túveist pínu emó, en kúl.
Engann veginn kúl og eigilega bara slaemt á flestann ef ekki allann hátt...en vot ken jú dú...
Allvega búin ad setja inn myndir hér af umraeddum tónleikum, útilegu med bekknum og nemendadeginu.
Skoid taer og skemmtid ykkur af tví tad studlar ;)
Ásta Hlín
